หลังจากที่สมเด็จพระสมณโคดมสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้แล้ว พระองค์ได้ทรงแสดงธรรมโปรดเวไนยสัตว์เป็นเวลายาวนานถึง ๔๕ พรรษา คำสั่งสอนที่พระพุทธองค์ทรงแสดงไว้ทั้งหมดรวบรวมได้ ๘๔๐๐๐ ธรรมขันธ์ เรียกว่าพระไตรปิฏก ซึ่งบรรจุคำสั่งสอนและเรื่องราวของพระพุทธศาสนาไว้โดยละเอียด แบ่งออกเป็น ๓ ปิฏก ด้วยกันคือ

๑. พระวินัยปิฏก หรือเรียกสั้นๆว่า พระวินัย เป็นปิฎกที่กล่าวถึงศีล หรือสิกขาบท (บทบัญญัติ) ตลอดจนพิธีกรรม และธรรมเนียมของสงฆ์อันเป็นกฏระเบียบ ที่พระภิกษุสงฆ์และพระภิกษุณีจะต้องปฏิบัติรวมถึงพระพุทธประวัติบางตอนและประวัติการทำสังคายนามีทั้งสิ้น ๒๑,๐๐๐ ธรรมขันธ์

๒.พระสุตตันตปิฎก หรือเรียกสั้นๆว่า พระสูตร เป้นปิฎกที่ประมวลพระธรรมเทศนา คำบรรยายธรรม และเรื่องเล่าต่างๆ อันยักเยื้องตามบุคคลและโอกาส เป็นธรรมที่แสดงโดยใช้สมมติโวหาร คือยก สัตว์ บุคคล กษัตริย์ เทวดาเป็นต้น มาแสดงเป็นคำสอนทั้งสิ้น๒๑,๐๐๐ ธรรมขันธ์

๓.พระอภิธรรมปิฎก หรือเรียกสั้นๆว่า พระอภิธรรม เป็นปิฎกที่ประมวลพุทธพจน์ อันเกี่ยวกับหลักธรรมที่เป็นวิชาการว่าด้วยเรื่องของปรมัตถธรรม ๔ ประการ อันได้แก่ จิต เจตสิก รูป และนิพพาน พระอภิธรรม เปรียบเสมือนแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา มีเนื้อหาสุขุมลุ่มลึกอันนำไปสู่ความรู้ความเข้าใจในเรื่องของธรรมชาติของชีวิต  เรื่องของกรรมและการส่งผลของกรรม เรื่องภพภูมิต่างๆ เรื่องของการเวียนว่ายตายเกิด และเรื่องของการปฏิบัติเพื่อให้พ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด อันเป็นจุดหมายสูงสุดในพุทธศาสนา มีคำสอนทั้งสิ้น ๔๒,๐๐๐ ธรรมขันธ์